درد دل

............

dard-e-bedarman — Sun, 06 Dec 2009 04:14:12 GMT

واینک دوباره

من با کوله باری از:

حسرت . خاطره . رنج . دلهره و......

سراغ تورا میگیرم

ازماه

ازخورشید

ازستاره ها

واز دیوارهای گلی پسکوچه های محله ای ما

اما هیچکدام تورا ندیده اند

وآوازت را نشنیده اند

توهستی؟

نمیدانم

ولی من هنوز طنین آواز تورا در خانه ای تاریکم میشنوم

که میگفتی:

من "هیچگاه رهایت نمیکنم"

ودردلت میگفتی:

این پسر چقدردیوانه هست

ابهام 2

dard-e-bedarman — Wed, 04 Nov 2009 04:29:11 GMT

باز شروع شد.......

اما مبهم و تاریک.....

ولی نمیدانم چی خواهد شد؟

؟؟؟؟؟؟؟؟

ابهام

dard-e-bedarman — Wed, 21 Oct 2009 10:04:15 GMT

شروع و ختمش یکی بود،

ابهام..............

نمیدانم چی وقت، کجا و چطور...............

البته ختم نه توقف،یا..................

خودش نخواست یا اطرافیانش نگذاشتند.

در هر صورت نمیدانم.......................

یاری، دوستی، وفادارای، کمک، صدقه ...................... را

از تو، از او، خلاصه از همه و همه،

میخواهم............................

dard-e-bedarman — Thu, 03 Sep 2009 08:26:58 GMT

قدم های بی هدفم را بر میداشتم .

خودم را با گوشی تلفنم مصروف میساختم.

حس نا خود آگهم ناگهان تکانم داد سرم را بالا کردم.

احساس عجیبی بهم دست داد، متوجه کسی شدم که....

همه دنبالش میگشتند حتا منی که خیلی ازش بدم می آمد، او نگاهش

به من دوخته شد فک کنم به مشکل بر خورده بود درست به یادم نیست اما خیلی

عجیب نگاهم میکرد، یکی از دستش گرفته بود و او را به زور به طرف تاکسی میبرد دیگر به یادم

نیست آنجا خیلی عجیب به آسمان نگاه کردم، بغض گلویم را احاطه کرد با خودم دیوانه وار میگفتم

و قدم بر میداشتم چرا باید یک انسان آن هم یک دختر چنین حالی داشته باشد از خدا خواستم تا هیچ

انسانی را دچار این روزگار سخت و دشوار نسازد.

تقدیم به او.....

درد هنجره

dard-e-bedarman — Tue, 26 May 2009 13:03:15 GMT

باد موهایش را آشفته میکرد،

چون عقده چادر را از سرش برداشته بود،

دختری، اشک و فریادی در سکوت وحشت شهری،

چرا خداوند اورا مونث آفرید؟

شب بود، صدای زنگ تیلفون.

الو سلام.....................

صدای دختریست از جنس درد و از نسل خشونت،

آه...... چشمان معصوم نرگس و ترس احمقانه سارا

و بغض شکسته شیلا و مریم و زهرا...............

و هزاران دختر افغانی،

که دنبال پناه گاهی و آغوش و محبتی حیرانند،

گامهای بی هدف و هزارن چشم کثیف

که دنبالشان زُل میزنند.

دست آرامی به شانه دخترک فشار وارد کرد

(من در خدمتم) با من میروی؟

و نفهمید که دختر چه دردی دارد.

و این دخترک را سخت رنج میداد،

(دوستت دارم)

واژه ای آشنا به گوش دختر ،

که هیچگاه از دلی و با صداقت کسی برایش نگفته بود،

فریب، نیرنگ و دروغ

حتی از پدر و مادر،

طنابی و صندلی،

نه!!

پطرولی و آتشی،

...............

بیمارستان،

و ناله دختری در امتداد راهرو،

............

صدای گریه زنی که میگفت،

دخترم....... آری او مُرد ،

اما هنوز پدر و مادر از خود نپرسیده بود که:

کی مقصر است؟

ما؟ یا او؟

تقدیم به دخترانی که هیچگاه کسی درکشان نکرد

خاطره ای ازکودک آواره:

غروب و مردم و بانگ اذانی

و طفلی میدود دنبال نانی

نماز و مسجد و ذکر و عبادت

و طفلی میدود دنبال نانی

و دست کودکی آمد به سویش

مسلمانی که برگرداند رویش

و کودک گفت کاکا گشنه هستم

مسلمان دست خود را برد سویش

و با آن دستی که ذکر خدا کرد

دو تا سیلی نثار آن گدا کرد

گدا خندید و گفت کا کا تشکر

خدا دیده، شما ها را تباه کرد

"هبوط"

کودکی

dard-e-bedarman — Tue, 19 May 2009 05:32:07 GMT

در کودکی بازیچه ها را پاره می کردم

با شوخیم همسایه را بیچاره می کردم

یادم نرفته بازیهای پرهیا هومان

با چیغ و داد بابام را دیوانه می کردم

چشمان کوچیک مرا بست و رهایم کرد

گه رو سوی دیوار و گه دروازه می کردم

یک لحظه حس کردم که دستانم قوی تر شد

نا گاه فکر ساغر و پیمانه می کردم

دنبال عشق و عاشقی و عیش و سرمستی

تقلید از هر قصه و افسانه می کردم

"هبوط"

جوانان

dard-e-bedarman — Wed, 13 May 2009 03:44:15 GMT

جوانان از شما هردم وطن امداد میخواهد

به آن لحنی که مادر دایم از اولاد میخواهد

ز سر تا پای میهن زخم های خونچکان دارد

ز فرزندان صالح مادر اکنون داد میخواهد

"صمیم"

طوطی کگ

dard-e-bedarman — Sun, 15 Mar 2009 04:13:15 GMT

طوطی کگ غزل خوان

خسته ز برف و باران

ناز نازی مست من

برده دل از دست من

آهنگ این شعر به زودی به بازار افغانستان عرضه میگردد....

در وصف کابل

dard-e-bedarman — Wed, 21 Jan 2009 09:47:15 GMT

البته دوستان این شعر غزل کامل بود ولی متاسفانه فقط همینقدرش به دستم رسید

سکوت شب ز قلب داغدارش قصه میگوید

سحر شبنم ز چشم اشکبارش قصه میگوید

شب یلدا ز روز تیره اش افسانه میخواند

سر زلف بتان از شام تارش قصه میگوید

بهارش چهره افسرده پائیر را ماند

خزان از زردی رنگ بهارش قصه میگوید

شعری از "مسعود انصاری"

دو غزل زیبا

dard-e-bedarman — Wed, 31 Dec 2008 11:17:15 GMT

گم کرده ام گرمی دست مهربانت را

از ماه پرسیدم نمیدانست نشانت را

شب غرق ابهام است و من در گوشه خفته

در خواب میدیدم کمان ابروانت را

رویای من آمیخته با قصه های توست

گویا دل من خوب میفهمد زبانت را

خاتون بده یک خنجری از جنس مژگانت

تا حک نمایم روی قلب خود نشانت را

دیگر ندارم واژه مجبور باید گفت

گم کرده گرمی دست مهربانت را

.........

ای خفته در نگاهت دریای از محبت

در قلب نازنینت دنیای از صداقت

بگذار تا بگریم از دوری تو ای ماه

حتی اگر نبینم روی تو تا قیامت

در نامه برایت با خون دل نویسم

من عاشق تو هستم ای اسوه نجابت

تو پاکتر ز دریا شفافتر ز شبنم

قلب تو پاک پاک است بی حدو بی نهایت

ای هدیه خداوند نشکن دل غریبم

بیمارم از غم تو زود تر بیا طبیبم

هبوط